't Hof Veldzicht, museumboerderij en zoveel meer..

Gepubliceerd op 20 november 2026 om 18:40

Trug in de tied op ’t Hof Veldzicht te Vrouwenpolder

Op 5 september 2026 ontving Franciska de Visser-Wijkhuys de Zeeuwse Erftrofee. Zij werd door de Boerderijenstichting Zeeland gekozen vanwege haar bijzondere inzet voor het behoud van agrarisch cultureel erfgoed. De prijs wordt jaarlijks toegekend aan eigenaren die zich op een bijzondere manier inzetten voor het behoud van hun erf. Het is dus niet het erf zelf dat wordt bekroond, maar de eigenaar die zich hiervoor verdienstelijk maakt.
Franciska heeft een grote liefde voor ’t Hof Veldzicht, de gebouwen en alles wat daarbij hoort. Ze zet zich onvermoeibaar in om dit bijzondere stukje erfgoed in stand te houden. Sinds het overlijden van haar man Bram in 2013 doet ze dat grotendeels alleen.
Zoals zoveel boerderijen heeft ook ’t Hof Veldzicht een rijke geschiedenis.

Een geschiedenis die teruggaat tot 1704

Voor zover men heeft kunnen achterhalen, dateert de boerderij uit 1704. Dat jaartal is terug te vinden op de kaart van Hattinga. Op nog oudere kaarten uit 1630 zijn echter ook al gebouwen op deze locatie te zien.
Van 1851 tot 1868 pachtte Adriaan Louwerse de boerderij. Hij woonde er met zijn vrouw, twaalf kinderen, negen knechten en vier meiden. Op een zondag kwam eigenaar de heer Janssen langs met het verzoek om samen een rondgang langs de landerijen te maken. Louwerse weigerde dit vanwege de zondagsrust. De discussie liep zo hoog op dat hij en zijn gezin uiteindelijk de boerderij moesten verlaten.
Ruim honderd jaar later woonde een kleindochter van deze Louwerse, die later de schoonmoeder van Franciska zou worden, samen met Bartel de Visser op ’t Hof Veldzicht. Zoals in die tijd wel vaker voorkwam, woonde ook Bartels broer Co op de boerderij. Bartel had namelijk recht op inwoning.
De gedwongen verhuizing van de familie Louwerse leidde uiteindelijk ook tot de verkoop van de boerderij. In 1868 kocht Jan de Visser, een burgemeesterszoon uit Aagtekerke, de boerderij met 42 gemeten land. Het was een gemengd bedrijf, waarbij het grootste deel van de bedrijfsvoering gericht was op akkerbouw.
In 1909 ging de boerderij over naar zijn zoon Andries. In 1957 nam diens zoon Co, samen met zijn vrouw, het bedrijf over. Omdat zij geen kinderen hadden, wilde Bram, de man van Franciska, de boerderij graag kopen. In 1992 lukte dat uiteindelijk.

Met liefde en vakmanschap opgeknapt

Bram was timmerman en stak veel tijd en vakmanschap in het huis. Hij knapte het grondig op en moderniseerde het, waarbij hij veel aandacht had voor de historische bouwkenmerken.
In 1998 werd ook de schuur deels aangepakt. Met behulp van subsidie konden heggen en fruitbomen worden aangeplant. In 2007 werd het toegangshek vernieuwd. Bram maakte daarvoor zelf een mal voor de palen. Ook het varkenshok kreeg een opknapbeurt.
In 2008 werd Bram ziek. Na onderzoek kreeg hij de diagnose frontotemporale dementie. Na zijn overlijden in 2013 besloot Franciska haar schouders eronder te zetten en verder te gaan met het behoud en de ontwikkeling van ’t Hof Veldzicht. Dat was niet altijd gemakkelijk. De twee rechterhanden van Bram moest ze voortaan missen, wat de nodige zorgen en stress met zich meebracht.
Toch bleef ze niet stilzitten. In 2014 kreeg ze een vergunning voor de bouw van een vakantiehuis. Later kwamen daar nog een houtopslag en een fietsenhok bij.

Van boerderij naar plek vol herinneringen

In 2015 kreeg Franciska het aanbod om het museum Het winkeltje van Bimmel in Oostkapelle over te nemen. Na de nodige procedures bij de gemeente te hebben doorlopen, kwam een ander museum uit Kortgene op haar pad: ’t Ouwe Uus.
In 2019 werd de inventaris naar Vrouwenpolder overgebracht en kreeg deze een mooie plek in de schuur. Ook een verzameling oud gereedschap uit Biggekerke vond hier onderdak.
Met behulp van een POP3-subsidie kon vervolgens de bunker op het erf worden gerestaureerd. Deze is tijdens openingstijden te bezichtigen en ingericht met voorwerpen uit de Tweede Wereldoorlog.
In 2023 kreeg Franciska een vergunning om een theetuin en museum te openen. In de schuur werd hiervoor een ontvangstruimte met horecavoorzieningen ingericht. Twee jaar later kreeg ook De Walcherse Boerin een plek in de schuur. Hier kunnen bezoekers klederdracht huren en zich in de traditionele Zeeuwse kleding laten aankleden.
Dit jaar kreeg Franciska een mooie subsidie van de provincie. Deze zal onder andere worden besteed aan nieuw tuinmeubilair en het aanplanten van fruitbomen van oude rassen.

Een erf met toekomst

Plannen heeft Franciska nog volop. Gelukkig staat ze er niet alleen voor. Ze kan rekenen op een fijne groep vrijwilligers die haar helpt om alle activiteiten en plannen mogelijk te maken.
Tijdens de uitreiking van de Zeeuwse Erftrofee sloot Franciska haar toespraak af met de volgende woorden:
“Eben-Haëzer: tot hiertoe heeft de Heere ons geholpen. De kracht en wijsheid en vrijwilligers gegeven. God komt alle lof en eer toe dat ik hier rentmeester mag zijn om alles te bebouwen en bewaren.”
Woorden die mooi weergeven wat ’t Hof Veldzicht voor haar betekent: een plek met een rijke geschiedenis, die met liefde en toewijding wordt bewaard en doorgegeven aan volgende generaties.